Szacunek dla ludzi starszych jest miarą człowieczeństwa
Powyższą domeną kierujemy na co dzień

KILKA SŁÓW O PAŁACU SENIORA

Wyświetl zezwolenie

Zezwolenie placówki Pałac Seniora
PAŁAC SENIORA „STARY KLASZTOR” to obiekt położony około 2 km od Rabki-Zdroju, w najpiękniejszej części Polski, w otoczeniu gór. Leży on w bezpośredniej bliskości głównej arterii komunikacyjnej tzw. „Zakopianki” (droga krajowa Kraków – Zakopane), co pozwala na łatwe dotarcie do obiektu osobom zainteresowanym pobytem oraz ich rodzinom. Sam Dom spełnia najwyższe standardy europejskie i amerykańskie oraz jest w pełni przystosowany dla osób niepełnosprawnych (podjazdy dla wózków inwalidzkich oraz winda wewnątrz budynku). Na trzech kondygnacjach (parter, I i II piętro) znajdują się pokoje 1, 2 i 3 osobowe. Każdy pokój posiada instalację przywoławczą oraz łazienkę z uchwytami dla osób niepełnosprawnych. Funkcjonalne i przytulne pokoje wyposażone zostały w estetyczne meble, w tym również specjalistyczne łóżka, a także telewizor oraz dostęp do Internetu. Obiekt zapewnia również pokoje gościnne dla bliskich.
Misją placówki jest zapewnienie najwyższych standardów w opiece nad osobami starszymi poprzez przygotowanie komfortowych warunków mieszkalnych, zatrudnienie wykwalifikowanego personelu oraz dbanie o rodzinną i ciepłą atmosferę. Chcemy swoim działaniem udowodnić, że pobyt podopiecznych w naszym domu jest wspaniałym etapem ich życia, który wypełniony będzie poczuciem szczęścia i radości. Do realizacji tak postawionych zadań zobowiązuje nas historia „Starego Klasztoru”, który niejednokrotnie odwiedzał św. Jan Paweł II.
Każdy, kto złoży nam wizytę, zobaczy prowadzony przez nas dom, piękny ogród i otaczające góry zrozumie, że stworzyliśmy wyjątkowe miejsce.

Posiadamy zezwolenie na prowadzenie placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnoprawnym, przewlekle chorym oraz w podeszłym wieku. Wpis do Rejestru Wojewody Małopolskiego nr 46.

Historia Klasztoru

1925 -  Ze względu na słaby stan zdrowia wielu sióstr mieszkających w Krakowie i innych miastach, urszulanki podjęły decyzję zakupu dworku w Rokicinach Podhalańskich niedaleko Rabki na leczenie klimatyczne i wypoczynek wakacyjny. Pierwsze siostry przyjechały w lipcu tego samego roku. Klasztor był dostępny dla wszystkich domów urszulańskich, a także uczennic i gości świeckich. Kaplica klasztorna służyła mieszkańcom wsi, w której nie było kościoła parafialnego, a siostry udzielały pomocy pielęgniarskiej i charytatywnej, katechizowały w szkole i organizowały praktyczne kursy.
1933 -  dom powiększono dobudowując dwa piętra. Odbywały się w nim zjazdy pedagogiczne i kapituły generalne. W czasie wojny, mimo ciężkich warunków, siostry przyjmowały rodziny wysiedlonych i udzielały pomocy wszystkim, którzy się po nią zgłaszali. Od stycznia 1941 do lipca 1942 r. na prośbę RGO przyjmowały z Warszawy dzieci zagrożone gruźlicą. Niemcy nakazali zamknięcie prewentorium. 
1943 -  W styczniu Gestapo aresztowało przełożoną M. Klemensę Staszewską pod zarzutem udzielania pomocy osobom ściganym przez Niemców. Zmarła w opinii świętości w obozie koncentracyjnym w Oświęcimiu w lipcu 1943 roku. Jan Paweł II w czerwcu 1999 r. beatyfikował ją wraz z 108 męczennikami z czasów II wojny światowej.
1943 -  W lipcu Niemcy usunęli siostry i zajęli dom. Mogły wrócić do niego w grudniu 1944 roku. W lecie 1945 r. zorganizowały kolonie dla dzieci z Opieki Społecznej w Krakowie, a od września 1946 prowadziły Dom Dziecka oraz ochronkę nazywaną od 1952 r. Przystań. W 1945 r. otrzymały zezwolenie kuratorium na prowadzenie pięciomiesięcznych Prywatnych Żeńskich Kursów Gospodarstwa Domowego i Hodowli Drobiu. Siostry katechizowały także w szkole do 1954 r., tj. do usunięcia religii ze szkół. W tym samym roku władze komunistyczne nakazały likwidację ochronki. Wcześniej, bo w 1952 r., upaństwowiono Dom Dziecka. Siostry podjęły katechizację przy parafiach w sąsiednich miejscowościach.

W ostatnich latach Klasztor stanowił dom rekolekcyjno-wypoczynkowy, w którym przyjmowano grupy młodzieży oraz osoby indywidualne.
2013 - Budynek klasztoru nabyli państwo Jadwiga i Artur Bocianowscy, którzy postanowili założyć tutaj dom opieki. Budynek przeszedł gruntowny remont w celu osiągnięcia najwyższej jakości usług opiekuńczych. W budynku mieści się również siedziba Małopolskiej Fundacji Opieki, której założycielem i prezesem jest Artur Bocianowski.
Oprac. Urszula Borkowska OSU

Ten serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich zapis lub odczyt według ustawień przeglądarki.